Monday, February 05, 2007


είναι αγόρια σ'ατή την πόλη που λένε σκληρά παραμύθια , δίνουν θολές υποσχέσεις , κρατιούνται κρυφα απ'τα χέρια , χορεύουν στο σκοτάδι , αγαπάνε αθώα κι ονειρεύονται τυφλά , τρέχουνε σε ξάστερες λεωφόρους τη νύχτα να συναντήσουν τον κόσμο κι αν σκοντάψουν δε σταματούν , δακρύζουν λίγο , μονάχα , και βυθίζονται χαμογελαστά στη σιωπή ,
είναι αγόρια σ'αυτή την πόλη που φοβούνται και ν'αγκαλιαστούν

5 comments:

Good As You said...

αχ και εγώ ένα τέτοιο αγοράκι είμαι....σνιφ

αμβρόσιος said...

δε σταματούν, αλήθεια

Alex A. said...

Κι εσύ; Είσαι ένα από αυτά; Ή σε ταλαιπωρούν απλώς;

les_boi said...

φοβάμαι πως δεν μπορω να σου απαντησω αγαπητε μου alex a. , φοβάμαι πως κι αν δεν είμαι , πάω να γινω ;-)

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

κι αλλα που αντι για ματια εχουν αγκαλιες