angry dildo

2007-06-18T15:02:00.000-07:00

τα μπλόγκς είναι φτηνό ξεπούλημα εικόνας , ηλίθιες εντυπώσεις και τίποτα άλλο , είμαστε μόνο εικόνα , είμαστε αυτό που φαινόμαστε στους άλλους κι αν αυτό δεν είναι πάντα , είναι γιατί δεν είμαστε πάντα , όλοι , ίδιοι . Ο κόσμος μου αποτελείται από εικόνες , ρευστές κι επαναλαμβανόμενες , έχτισα με τις εικόνες μου εμπειρίες και μια (ψευδ)αίσθηση αξίας της ζωής μου , της ύπαρξης , της σκέψης μου κτλ κτλ , ενώ η αξία είναι μηδαμινή , ανύπαρκτη . γεννιόμαστε για να πεθάνουμε και δεν υπάρχει τίποτα πιο μηδενιστικό απ’αυτό στη ζωή μας . Οι θεωρίες , οι μπούρδες , τα ένστικτα , καταντούν όλα αβάσταχτα βαρετά και πάντα αναζητούμε νέες θεωρίες και μπούρδες .

Το φετινό καλοκαίρι είναι τελείως στεγνό κι απάνεμο . Είναι νέο , με το νέο κόστος μιας πρώιμης ενηλικίωσης . το βαρύ κόστος των λαθών-κλισέ που ενώ είσαι σίγουρη πως ποτέ δεν θα κάνεις , πέφτουν βαριά στο κεφάλι σου για να επιβεβαιώσεις ότι δεν είσαι τίποτε παραπάνω από ένα κλισέ . Ένα προιόν , κατασκεύασμα λόγου κι εικόνας . Τα αγόρια στο στεγνό μου καλοκαίρι είναι καυτά , με τα σορτσάκια τους και την βαριά τους σεξουαλικότητα που περιφέρουν ανέμελα σε πεζοδρόμους , πουστράδικα , λεωφορεία . Τα αγόρια στο στεγνό μου καλοκαίρι είναι μακρινά και ξένα . Φορτωμένα με το βάρος των λαθών-κλισέ, περιτριγυρίζουν μόνο τη ζωή μου .

Τα αγόρια , τα κορίτσια και οι άνθρωποι , οι εικόνες και οι θεωρήσεις , είμαστε κενά και άδεια όλα , πιονάκια απλά , εγωκεντρικά γεννήματα του λόγου , να γεμίζουμε τις τυχαία φωτισμένες πόλεις , τις παραλίες και τις υπαίθριες μνήμες μας , να μιλάμε , να κλαίμε , να αισθανόμαστε , να πεθαίνουμε , με την υπέροχη σιγουριά πως δεν πρόκειται ποτε να ξαναγεννηθούμε .

2007-06-14T02:46:00.000-07:00

όταν θές να ξεχάσεις είναι πολλά τα μέσα , τσόντα στο pc , ανούσιες συζητήσεις , party για να μεθάς μέχρι τελικής πτώσεως και να ξερνάς όλη νύχτα , chat και αμήχανες συναντήσεις , βόλτες και θεωρητικές συζητήσεις ... τίποτα όμως δεν φέρνει αποτέλεσμα όταν δεν θέλεις πραγματικά να ξεχάσεις και περνάς κάποιες νύχτες καπνίζοντας στο μπαλκόνι , μέχρι να σε πιάσει ο γνώριμος εκείνος πόνος στο στομάχι , μέχρι να ξαπλώσεις και να ονειρευτείς για άλλη μια φορά τα ίδια , να ξυπνήσεις ζαλισμένος για άλλη μια μέρα που απλά θα προσπαθείς πάλι να ξεχάσεις και πάλι και πάλι και πάλι

2007-06-11T02:52:00.000-07:00

στο μετρό χθές κάθησαν δίπλα μου 2 κυριούλες , μια γύρω στα 60 και μια λίγο νεώτερη , 40 ίσως , η τελευταία μιλούσε στην πρώτη πολύ απότομα και μου τράβηξε την προσοχή διαλύοντας όλες τις σκέψεις στις οποίες είχα βυθιστεί , στην αρχή έλεγε για κάποιους που θα κρυώσουν , η μεγαλύτερη κυριούλα διαφωνούσε , μουρμουρίζοντας δηλαδή δεν πολυαπαντούσε , μετά η κακιασμένη νεώτερη έλεγε για τα παιδιά που έπαιρναν το μετρό στο Μοναστηράκι(που ηταν και τελευταίο) "καλα αυτά πως θα γυρίσουν σπίτια τους;" , η άλλη κυριούλα πάλι δεν πολυαπαντούσε , μετακινούσε λίγο το βλέμμα μόνο και μετά το κάρφωνε πάλι στο παράθυρο...παρατήρησα πως κράταγε ένα μπουκάλι γυρισμένο στο πλάι που έσταζε πάνω στην τσάντα της και δεν το είχε πάρει χαμπάρι , πήγα να της μιλήσω αλλά το θεώρησα χαζό , έμεινα απλά να το παρατηρώ , έσταζε αργά πολύ αλλά μ'ένα ρυθμό σταθερά επιταχυνόμενο , μου έμοιαζε σαν ορός στο νοσοκομείο , κοίταξα το βλέμμα της που παρέμενε παγωμένο , καθρεφτίστηκα φευγαλέα στο παράθυρο του μετρό , σηκώθηκα , έφτασε στη στάση , πετάχτηκα έξω , μετά απο 2 λεπτά που περίμενα το λεωφορείο ένιωσα τη σιωπή να με πνίγει αλλά απλά κάρφωσα το βλέμμα μου στο δρόμο , δεν είναι τίποτα , θα περάσει μάλλον σκέφτηκα

2007-06-07T14:44:00.001-07:00

Στο Rostock συνεδριάζουν οι G8 , των 8 ισχυροτέρων κρατών , σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο όλα τα κράτη είναι ισοδύναμα , πρέπει να είναι .

Τα κράτη αυτά καλούνται δημοκρατικά , στα δημοκρατικά κράτη την εξουσία ασκεί ο λαός , πρέπει να ασκεί ο λαός .

Στο Rostock οι κυβερνώντες έχουν απομονωθεί με τείχος για να γλιτώσουν την οργή .

rostock #2

2007-06-08T14:57:00.000-07:00

censor me ! censor me !

2007-06-05T15:58:00.000-07:00

το κειμενάκι το ανακάλυψα στο blog istories-1001 μ'αρεσε πολυ το ... πνεύμα του και σας το παραθέτω...χιχι

Art athina, εεε εσείς, κάντε μου μήνυση.

8 το πρωί. Ξυπνάει η Μαρία, κοιτάει στο παράθυρο, ηλιόλουστη μέρα σήμερα. Σηκώνεται, ρίχνει νερό στο πρόσωπό της, γυρνάει και κάθεται στο κρεβάτι της. Απομένει λίγα λεπτά κοιτώντας μελαγχολικά το πάτωμα. Θυμάται πως ήταν πριν 3 μήνες, πριν χωρίσει με τον Γιάννη, 1 χρόνο σχέση. Της λείπει, ιδιαίτερα τα πρωινά που κάνανε σεξ, άλλωστε το πρωινό σεξ είναι το καλύτερο. Απο τότε την κουτσοβολεύει με τον δονητή της, πριν πάει στην δουλειά, απασχολείται λίγη ώρα.

Εκνευρίζεται όμως καθώς θυμάται πως τον δονητή τον έχει για πλύσιμο στην κουζίνα μαζί με τα άπλυτα πιάτα. Έχει καμιά βδομάδα να τον πλύνει και το πλαστικό κολλάει. Σήμερα μάλιστα άκουσε πως θα έχει δύσκολη μέρα στο δικαστήριο και μια πρωινή μαλακία πάντα βοηθάει να αντέξει την πίεση της δουλειάς.

Αναλογιζόμενη τι να κάνει, βλέπει πάνω απο το κρεβάτι τον σταυρό, κάτω απο μια εικόνα του Χριστούλη. "Γιατί όχι, ούτως ή άλλως οι γωνίες του είναι στρογγυλεμένες" σκέφτεται. Τον ξεκρεμάει, φυσάει λίγο την σκόνη απο πάνω του εξετάζοντας παράλληλα το μέγεθός του, τελικά το εγκρίνει. Ξαπλώνει στο κρεβάτι και κρατώντας τον απο την πάνω, κοντή μεριά τον εισχωρεί στα γεννητικά της όργανα. Συνεχίζοντας λίγα λεπτά, ξενερώνει γιατί είναι πολύ λείος και δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Ανακάθεται στο κρεβάτι ψάχνοντας να βρει μια αστραπιαία λύση για να το διορθώσει, βλέπει απέναντι την ελληνική σημαία, σε μέγεθος τετραδίου. Πιάνει την σημαία, και τυλίγει με αυτήν την μακριά μεριά του σταυρού. "Ο ραβδώσεις πάντα βοηθάνε" σκέφτηκε χαμογελώντας λίγο. Κρατώντας λοιπόν την κοντή μεριά του σταυρού, ξαναρχίζει την διείσδυση παίζοντας ταυτόχρονα την κλειτορίδα με το άλλο χέρι. Απαράμιλλη ηδονή. Σε 15 λεπτά με γρήγορες κινήσεις είχε τελειώσει.

Σηκώνεται γρήγορα, αφήνοντας το χριστιανικό σύμβολο με το πανάκι γύρω του, πάνω στο κομοδίνο. Καθυστέρησε με αυτές τις πρωτότυπες πατέντες, θα αργήσει στην δουλειά. Ντύνεται με τα ρούχα του δικαστή πηγαίνοντας στο δικαστήριο. Ρίχνει μια ματιά στο σημειωματάριό της, στις υποθέσεις που θα δικάσει σήμερα.

emporas

2007-06-04T14:56:00.000-07:00

βρέχει εξω πάλι , βρέχει πολύ τον τελευταίο καιρό και μου τη σπάει , μελαγχολώ πιο εύκολα (κι επίσης έχω χάσει και την ομπρέλα μου). τέλειωσε και το gay/lesbian film fest(εξ ου και η άνωθεν φώτο) πάνω που είχα συνηθίσει τη Βικτώρια και τη γύρω περιοχή , σκατά...έξω απ'τα νερά μου , ανασφαλής και δύσπιστος να γράφω ποστ που μάλλον δεν αφορούν κανένα , όπως αυτό και να ζητώ συγχώρεση απ'το τίποτα που κάθε μέρα θρέφει τις σκέψεις μου , αρχίζω και τον παίζω όλο και πιο συχνά , αρχίζω να φοβάμαι τους ανθρώπους όλο και πιο πολύ ... καβλώνω απανωτά κι ύστερα , μελαγχολία , σκέψεις και αυτοκίνητο του Π. στη μεσογείων με τραγουδάκια που ξυπνάνε τις αποθηκευμένες στο συμπαν μνήμες μου , έτσι δεν είχες πει πως είναι ;

2007-06-03T07:48:00.001-07:00

το μυαλό μου ήταν μουδιασμένο ακόμα απ'το ξύπνημα όταν άκουσα απ'το ραδιόφωνο για τη σύλληψη του διευθυντή της helexpo για
"παράβαση του νόμου περί ασέμνων και προσβολή συμβόλων του ελληνικού κράτους." προς στιγμήν νόμιζα πως ξύπνησα σε άλλη εποχή , τι προσβολή συμβόλων του κράτους και μαλακίες ; είναι δυνατόν να λογοκρίνεται η τέχνη κατα τέτοιο τρόπο και να διώκονται η δημιουργοί της εξαιτίας έλλειψης "σεμνότητας";;; το βίντεο πάντως απ'ότι άκουσα παρουσιάζει έναν άνδρα να αυνανίζεται υπο την υπόκρουση του εθνικού ύμνου ή κάτι παρόμοιο , παρακαλώ όποιος βρεί αυτό το βίντεο ας δώσει καποιο link , ακούγεται πολύ ενδιαφέρον..;-)
χμ,άκουσα και μια άλλη εκδοχή για το βίντεο , κάτι ότι έδειχνε μουνί υπο την υπόκρουση του εθνικού ύμνου , χμ με προβλημάτισε πολύ αυτό , τι είναι βαρύτερο τελικά ; κάποιος να τον παίζει ή ένα απλό μουνί ..; τι είναι πιο φυσικό και απελευθερωτικό ώστε να προσβάλλει περισσότερο κάτι τόσο κατασκευασμένο όπως η έννοια του έθνους και τα σύμβολά του ;

το βίαιο ξύπνημα

2007-05-30T03:00:00.001-07:00

ναι ναι οκ , ξαναποστάρω , δεν κρατήθηκα ... οι φωτογραφίες των βασανισμένων ιρανών που έδειξε ο gay super hero, το pride στη Μόσχα , δεν κρατήθηκα ...είναι εικόνες που τουλάχιστον με θυμώνουν , με κάνουν να σκέφτομαι , με κάνουν να θέλω να μιλήσω ... δεν έχω καμιά όρεξη ούτε να το παίξω ευαίσθητος , ούτε ότι συμπάσχω , αυτό το αφήνω στις καλοντυμένες κυριούλες των φιλανθρωπικών γκαλά , ξέρω πως δεν μπορώ να κατανοήσω το μέγεθος του σωματικού και ψυχικού πόνου των ιρανών που βασανίστηκαν κατηγορούμενοι για ομοφυλοφιλία , ούτε το μέγεθος της ξεφτίλας που υπέστησαν όσες θαραλλέες ρωσίδες και ρώσοι οργάνωσαν το gay pride στη Μόσχα , μάζεψαν υπογραφές , κινητοποίησαν και στην τελική έφαγαν ξύλο , τους έριξαν αυγά και τους έχωσαν και στη φυλακή ... δεν μπορώ να κατανοήσω όσο κι αν θέλω τον πόνο του άλλου , περιοριζόμενος απο τα όρια του κόσμου μου , όρια που συχνά απειλούνται αλλα διασώζονται πάντα απο απλουστεύσεις-νόρμες , απο συνήθειες , όλα αυτά που επιστρατεύονται στον αγώνα περι πάρτης και που ίσως και να είναι και αναπόδραστη συνέπεια της άθλιας ύπαρξής μας στον άθλιο τούτο κόσμο ... είναι σημαντική όμως η επικοινωνία , το φορτίο που ίσως μπορέσουν να μεταφέρουν κάποιες τέτοιες εικόνες , που μπορεί να συνταράξουν λίγο έστω τα όρια των κόσμων μας και ν'ανοίξουν κανα παραθυράκι μέσα μας , να κάνουμε καμια κινησούλα , να σπάσουμε λίγο τη μαυρίλα ίσως ... λέμε τωρα

2007-05-14T17:17:00.000-07:00

ο χρόνος έχει σπάσει και ο χώρος έχει μεγεθυνθεί , στην Αθήνα κάνει ζέστη και τα αγόρια είναι καυτά κάτω απ'τον καυτό ήλιο , ο αέρας ακόμη κι αυτός σε καβλώνει , μυρίζει άνοιξη κι έχει δυνατό ήλιο , υπάρχει ελπίδα στην ατμόσφαιρα έστω κι αν τίποτα μεγάλο δεν έχει αλλάξει , έστω κι αν τίποτε δεν έχει μείνει όρθιο στο μικρόκοσμό μου ... σταματάω τον άνγρυ ντίλντο απλά γιατί ο les_boi πέθανε κάπου στη σαλονίκη , όσοι λυπηθείτε και αρχίστε τις ψευτογκρίνιες απλά να θυμάστε ότι τα αγόρια θα συνεχίσουν να ερωτεύονται και τα κορίτσια θα συνεχίσουν να γαμιούνται , οι παντρεμένοι να συνεχίσουν να είναι ξενέρωτοι και ο ουρανός θα συνεχίσει να είναι προκλητικά μπλε , όσοι πάλι χαρείτε να πάτε να γαμηθείτε , χα !

2007-05-11T12:09:00.000-07:00

Το ζητούμενο είναι το νοικοκυρεμένο , νοικοκυρεμένα πανεπιστήμια , νοικοκυρεμένες πόλεις , νοικοκυρεμένες ζωές , όχι αταξία , όχι εμπόδια , το ζητούμενο είναι η τάξη . Σκεφτόμουνα σήμερα πως γίνεται τα περισσότερα άτομα στο αμφιθέατρο να ψηφίζουν ό,τι πιο συστημικό υπάρχει , παρατάξεις της νδ , του πασόκ , του κκε , οι μισοί απ’αυτούς πήγαν συνειδητά στις κάλπες και διάλεξαν τη δαπ . Έβλεπα ένα παιδάκι που καμένο απ’το πολύ διάβασμα είχε το πατροπαράδοτο στυλάκι της συντήρησης , πουκάμισο , απαρχαιωμένα γυαλιά . τσάντα δικηγόρου μιλούσε χαριτολογώντας με κάτι μεγαλύτερους δαπίτες . Δεν είναι όμως όλοι τους έτσι , η συντήρηση πλέον έχει αλλάξει πρόσωπο , το υπάρχον σύστημα έχει μάθει καλά το παιχνίδι και ξέρει πως το προσωπείο παίζει μεγάλο ρόλο : σκισμένα τζιν , ολ σταράκια , το σύστημα έχει καταπιεί την όποια επανάσταση και τα σύμβολά της . Θυμάμαι ακόμα πόση εντύπωση μου είχε κάνει όταν είχα δει σε μια βιτρίνα all star με το σύμβολο της αναρχίας ζωγραφισμένο , έτοιμο , προς πώληση . Είναι έτοιμη και εύκολη η προπαγάνδα , το υπάρχον σύστημα δε νιώθει να απειλείται από τα σύμβολα και τις κραυγές στους δρόμους , τα συνθήματα στους τοίχους . Είναι η πραγματικότητα , είναι ο ρεαλισμός κι όλα τα’άλλα ουτοπία . Αυτή είναι η ζωή σου , αυτές οι επιλογές σου , δεν υπάρχει παραπέρα . Αυτό είναι το matrix , δεν υπάρχει διαφυγή . Η ζωή όμως είναι γεμάτη ενδεχόμενα , χρώματα , όμορφες εικόνες , αγκαλιές κι αισθήματα και όχι δεν είναι όλα προς κατανάλωση .Ένας και δύο και τρείς άλλοι κόσμοι είναι εφικτοί μην κολλάς . Αγανακτώ μ’ αυτά τα παιδιά , που αρνούνται να σκεφτούν λίγο , να ελπίσουν ,στην τελική να ζήσουν . Προσπαθούν να συντηρήσουν μια εκδοχή αυτού του κόσμου , για ποιο λόγο ; η ψήφος τους , ο τρόπος σκέψης τους μου μυρίζουν φτηνό βόλεμα και φόβο , αυτό .

2007-05-10T17:02:00.000-07:00

Η σιωπή , όταν τα λόγια είναι αδιάφορα για τους πολλούς , επιβάλλεται ; ή μήπως η αδιαφορία για τους πολλούς επιβάλλει τις λέξεις , τους ήχους , τα γαμοαισθήματα ;

Θα μακρύνω τα νύχια μου

και θα διηγούμαι ηλίθιες ιστορίες

μέχρι να βυθιστώ απόλυτα στη σκέψη σου

σ’αφήνω στον αέρα για να σε βρω στο φως Ν.

ακόμα

κι όταν οι σκέψεις ξεχειλίζουν απ'το κεφάλι μου

απλά κλείνω τα μάτια και θυμάμαι

2007-05-03T01:30:00.000-07:00

Αγαπητό μου 0

Οι ιστορίες που θα σου γραφα είναι ιστορίες θολές κι απατηλές , βρέθηκα μόνος σ’αυτό το δρόμο βλέπεις κι οι επιλογές μου λιγοστεύουν μέρα με τη μέρα , το παιδικό μου παραμύθι παλεύω να μεταπλάσω σ’επιστημονικό βιβλίο , δεν τα καταφέρνω , οι συγκρούσεις μέσα μου πληθαίνουν κι ο αέρας δεν είναι ποτέ αρκετός , ούτε ο ήλιος , ούτε το σκοτάδι , είναι σου λέω ανεπαρκή όλα , τα ρουθούνια μου , οι πόροι του δέρματος μου έχουν σταματήσει πια να προσμένουν , μόνο το κομμάτι εκείνο της καρδιάς μου ακόμα ψάχνει , τι ψάχνει ; είναι φορές που εύχομαι να μην έψαχνε τίποτε , έτσι δεν θα χα επιθυμίες και δεν θα αποζητούσα να φύγω , είναι φορές που θέλω τα όνειρα μου να τα κάψω , πανηγυρικά , να μη με κυνηγάνε άλλο και να πλαγιάσω πλάι σε κάποιον αγαπημένο , για άλλη μια φορά βρέθηκα να ψελλίζω «κάποιον» , βλέπεις ; γι’αυτό σου λέω , είναι μεγάλη η ανάγκη να φύγω …

2007-04-30T16:45:00.000-07:00

τα πρεζάκια στην ομόνοια μου προκαλούν κατάθλιψη και πολλά νεύρα , νιώθω χάλια κι ένοχος κι απ'όλα , έφτασα στα όρια να διαπληκτιστώ με έναν , φοβόμουνα . ύστερα τον φαντάστηκα να φεύγει να κλέβει κάποιον , δεν ξέρω τι σκατά , πάντως να βρεί τα κωλοχρήματα να βρεί δόση να νιώσει ευτυχισμένος , έστω για λίγο , θα λυτρωθεί , θα ταξιδέψει ... κι ας ξεψυχήσει κάποια μέρα στην πλατεία αβοηθητος , θα νιώσει για λίγο χαρά... γεμίζω οργή γαμώτο γι’αυτούς τους ανθρώπους , θυμώνω για την αδιάφορη κίνηση γύρω απ'την πλατεία , για την αδιαφορία , για όλους και για όλα , ξέρω δεν είναι εύκολο να νοιαστείς για τον άλλο , αλλά λίγο έστω ..; μένουμε κλεισμένοι στις κανονικότητες μας , στα κλουβάκια μας , ζούμε αφορίζοντας , δεν είμαι αυτό άρα είμαι αυτό, σκατά ! όλη την ίδια μοίρα έχουμε , όλοι πρεζάκια είμαστε , όλοι μετανάστες , όλοι όλα είμαστε … δυνάμει , κανείς δεν το καταλαβαίνει ... χάνεται το νόημα , χάνεται κι ελπίδα
αυριο δεν θα κατέβω στην πορεία για τους απολιθωμένους αγώνες του ΠΑΜΕ για την αγροτιά και την εργατιά (μη χέσω!)… αύριο θα κατέβω για τα πρεζάκια και το περιθώριο αυτής τη πόλης γιατί η εκμετάλλευση απ’το κεφάλαιο και τον καπιταλισμό δεν είναι θεωρητική συζήτηση , είναι η πλατεία ομονοίας τα ξημερώματα

2007-04-30T01:47:00.000-07:00

Ξημερώνει και μένω να υπολογίζω το ρυθμό της αναπνοής μου , πιο γρήγορος –γελάω , τρέχω , παίζω – πιο αργός - μπουκώνομαι με βρώμικο καπνό και βήχω , φοβάμαι μάλλον , όταν συνειδητοποιώ κι αισθάνομαι … παραπατάω στο Γκάζι , φωνάζω , κοιτάζω τον ουρανό , βυθίζομαι και χάνομαι , η αθόρυβη βουβή μου θλίψη , η αστική θλίψη που φλερτάρει στον ορίζοντα με τις αναμνήσεις μου ,στην κλασική πλέον ξενυχτισμένη τελευταία θέση στο λεωφορείο να γράφω μαλακίες για το μπλόγκ , σκέφτομαι , κομματιάζομαι , λυπάμαι , φοβάμαι , αισθάνομαι στην τελική κι αυτό είναι πολύ περισσότερο σημαντικό απ’ότι το παρουσιάζουν , είναι το πιο σημαντικό νομίζω , ειδικά όταν ξημερώνει κυριακή στο απρόσωπο κέντρο κι ο φόβος για το παρελθόν γίνεται μεγαλύτερος απ’αυτόν για το μέλλον

2007-04-25T01:29:00.000-07:00

είχα μείνει αφηρημένος να παρατηρώ τους άνδρες και τα αγόρια του μαγκαζέ , πως συζητούσαν , λίγες αγκαλιές , λίγα φιλιά , ήταν όμορφοι , στο τραπέζι έλεγαν για μια ψυχολόγο που έχει αναλάβει σεμινάρια σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης σε γονείς και παρουσιάζει την ομοφυλοφιλία ως ψυχική διαταραχή ... περιέργως δεν είχα θυμώσει , όλο αυτό ήταν τόσο αναμενόμενο , έμεινα να κοιτάζω πάλι μες στο μαγαζί , θυμήθηκα μια συζήτηση στη ΛΟΑ που είχε διατυπωθεί ο προβληματισμός : αν ποτε εισαχθεί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία , ποιος σκατά θα διδάσκει ; οι αναλφάβητοι καθηγητές του δημοσίου ; ο Π. έλεγε ότι η μάνα του που παρακολούθησε αυτό το σεμινάριο τα πήρε με τη συγκεκριμένη ψυχολόγο , η μάνα του ξέρει ότι είναι γκέι και θυμώνει με την ομοφοβία , ουάου σκέφτηκα κι εκείνο το παιδί που φεύγει αγκαλιά με τον άλλον τι ωραίο κώλο που έχει ..! και τι ωραία που δεν τους νοιάζει και αγκαλιάζονται μες στο δρόμο κι ας λέει ότι θέλει η κάθε βλαμμένη ...Γυρνώντας σπίτι πριν κοιμηθώ διάβασα το edito της Athens voice , χάρηκα που βρήκα κάτι που να περιγράφει τόσο καλά τη νοοτροπία που έχω φάει στη μάπα τόσα χρόνια σ’αυτή την κωλοχώρα , απ’την άλλη δεν ήταν και πολύ ευχάριστη όλη αυτή η επιβεβαίωση της αρνητίλας που μου βγάζει η Ελλάδα , όταν ξάπλωσα σκεφτόμουν ότι δεν υπάρχει και κάποιο ιδανικό μέρος να πάω κι ότι η Αθήνα τουλάχιστον αντέχεται για κάποια χρόνια ακόμα , σκέφτηκα την Πολωνία και τα φασιστικά μέτρα που προωθούνται ή τη Γαλλία που ετοιμάζεται να εκλέξει το Σαρκοζί κι ύστερα που έκλεισα τα μάτια μου πάλι αυτούς τους δύο αγκαλιασμένους σκέφτηκα , τι όμορφοι κι ευτυχισμένοι που ήταν σ’ένα κόσμο τόσο μα τόσο σκατά …

2007-04-21T05:04:00.000-07:00

κάτι πολύ περίεργο συμβαίνει αυτές τις μέρες , χωρίς να μπορώ να το προσδιορίσω ή να το αποδώσω στο χρώμα ή τον ήχο των ημερών μου , νιώθω τον κόσμο μου να καταρρέει και να ανασυντίθεται κάθε δευτερόλεπτο μέσα στα μάτια του ή στο πρόσωπο μου , που βιαστικά καθρεφτίζεται στις βιαστικές επιφάνειες των δρόμων και στα περαστικά πρόσωπα , που συνέχεια ψάχνει να κατακερματιστεί ολοκληρωτικά μην αφηνοντάς με να κάνω τίποτα , μόνος θεατής να στέκομαι στην αυτοκαταστροφή μου , όπως χτυπούν οι ράγες και οι σκέψεις μου εξατμίζονται στον μαύρο τοίχο του μετρό , όπως εκείνο το ζευγάρι αγκαλιάζεται σφιχτά δίπλα μου ενώ εγώ μένω να τον κοιτάζω απέναντι χαμένο στο πλήθος , χαμένος στο πλήθος , να κοιμάμαι και να ξυπνάω μόνος μου , άηχος , άοσμος , βουβός

2007-04-18T14:39:00.000-07:00

"Αν και είστε άντρας οι άλλοι γελάνε μαζί σας και σας φωνάζουν αδερφή ; "

(ακούστηκε στην εκπομπή "Όσα λένε οι μαλάκες-εεε σόρρυ οι άντρες καλέ μπερδεύτηκα- μεταξύ τους" σε βιντεάκι για τους άντρες που φοβούνται) no comment

being a fag...certainly not a fad

2007-04-17T14:07:00.000-07:00

Η γλώσσα τους υιοθετείται ακαριαία απο όλους (σκεφτείτε πόσα "μωρή", πόσα "καλέ" κ.τ.λ. ακούγονται σ΄ένα μέσο σίριαλ) , ενώ τα gay club έχουν καταργηθεί απλούστατα διότι όλα τα clubs πλέον είναι gay . Και επιπλέον , ως μειονότητα , βρίσκονται στο απυρόβλητο , αφού κανείς δεν τολμάει να τους αμφισβητήσει χωρίς να εισπράξει τη ρετσινιά του ρατσιστή . Μόνο που το να μη μπορείς να κρίνεις κάποιον επειδή αν το κάνεις είναι σα να επιτίθεσαι σε όλη την ομάδα του , είναι ο μεγαλύτερος ρατσισμός απ'όλους .

Νίκος Ζαχαριάδης

κοίτα ρε πούστη μου που έχω γίνει μόδα και δεν το έχω καταλάβει ! τι λές μωρή ;
πραγματικά ο κύριος Ζαχαριάδης αφιέρωσε πολύ σκέψη στο να γράψει ένα τέτοιο άρθρο ; με τίτλο "Μήπως τελικά οι gay είναι απ'τις πλέον προνομιούχες ομάδες πλυθησμού ;" (θα μου πείτε για να γράφει για το "ΘΕΜΑ" σίγουρα όχι άλλα λέμε τώρα) , βαριόμουνα να γράψω όλο το άρθρο , όλο φοβικές μπούρδες έγραφε άλλωστε , αλλά απομόνωσα ένα χαρακτηριστικό κομμάτι ...
είμαστε λοιπόν για τον εν λόγω (προχώ ετερό καπιταλό μη-χεσώ) κύριο μόδα ...
αλήθεια ε; για να πάει λίγο στην επαρχία ο κύριος να φιλήσει έναν άλλο κύριο να δεί για πότε θα την ετοιμάσουν την πυρά (ή αν βαριέται και πιο κοντά μπορεί να πάει , τόσες "λαικές γειτονιές" έχει η Αθήνα) , για να ζήσει για μια μόνο μέρα τη ζωή ενός μέσου γκει ή μιας λεσβίας(ή μήπως αυτές δεν έχουν ζωή πέρα απ'τις τσόντες;) να δεί τη γλύκα , τι ωραία μοδάτος που θα νιώθει , τι εγκάρδια αποδοχή θα απολαύσει , προνομιούχος σου λέει , γίνε πούστης και θα σ'έχουν βασιλιά !
στον κόσμο πάλι που εγώ ζω μόδα είναι να να έχεις λεφτά (καταπιέζοντας τους άλλους εννοείται αλλιώς χάνεται η αξία τους) , να φοράς ακριβά ρούχα , να κυκλοφορείς με ακριβά αμάξια , να αγοράζεις απο τα λαμπερά μαγαζιά που φυλλάδες σα το ΘΕΜΑ διαφημίζουν στις μισές σελίδες τους , να βλέπεις τις γυναίκες σαν αντικείμενα και να πηδάς "Ρωσίδες" , να μη σκέφτεσαι , να μην παίρνεις θέση , να μην εκδηλώνεσαι , να μην κουράζεσαι κι αν κουράζεσαι να το βουλώνεις , να είσαι απολιτίκ , να αδιαφορείς , να καταναλώνεις . να καταναλώνεις και να καταναλώνεις .

στον κόσμο που εγώ ζώ το να είσαι πούστης ΔΕΝ είναι μόδα !
θα μου πείτε ο άνθρωπος μια "Μαρία-άσχημη" θα χει δεί σ'όλη τη ζωή του και τον έβαλαν να γράψει και στήλη , σε μια εφημερίδα τέτοιας κυκλοφορίας όμως δεν γουστάρω να διαβάζω τέτοιες μπούρδες , δεν το ανέχομαι ! γιατί ναι κύριε είστε ρατσιστής και μην ανησυχείτε η "ρετσινιά' που παίρνετε γι'αυτό είναι ασήμαντη μπροστά στη "ρετσινιά" τη δικιά μου επειδή απλά γουστάρω άντρες ...

φόρτωσα βραδιάτικα κι είχα σκοπό να γράψω εκτενέστερα για τα μπλάκ άουτ μου , για τη winston week που πέρασα καπνίζοντας ένα 25αρι την ημέρα ασταμάτητα , για την κοπελιά απεναντί μου στο λεωφορείο που είχε βυθίσει το πρόσωπο της στην παλάμη της σε στάση απόγνωσης(;) , για τις εικόνες που μου δίνουν οι άνθρωποι και τα κτίρια στην Αθήνα , για τα γενικότερα psycho σκηνικά που πέρασα και τη γκομενοφάση που ελπίζω να μου κάτσει το σαβ/κο ...
αλλά δε βαριέσαι όταν κάθεσαι μπροστά απ'την οθόνη σου φεύγει η μισή έμπνευση ...

2007-04-15T13:34:00.000-07:00

Είναι δύσκολες οι διαδρομές κι αν χαθείς γάμησε τα … και χάθηκα και τα γάμησα και με γάμησαν . Είναι πολύ ωραίες αυτές οι μέρες στην Αθήνα , γεμάτες φώς και άνοιξη και το συναισθηματικό μου μπλακ άουτ δεν το χωράει όλο αυτό ,δεν βάζω όριο γαμώτο αυτό είναι το πρόβλημα

2007-04-09T15:12:00.000-07:00

2007-04-08T07:46:00.000-07:00

η επικοινωνία με τους γύρω δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα , παντού και πάντα υπάρχουν φόρμες συγκεκριμένης συμπεριφοράς , η επικοινωνία είναι σε ορισμένες περιπτώσεις σχεδόν ανύπαρκτη ... έχω την εντύπωση πως όλοι είμαστε στον κόσμο μας ... επιστρέφοντας για λίγες μέρες στην πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα νιώθω κάποιες στιγμές εξωγήινος , νιώθω πως ελάχιστα μπορώ πλέον να προσεγγίσω ορισμένα άτομα , απέχει τόσο πολύ η δική μου αντίληψη του κόσμου απο των άλλων που τρομάζω κάποιες φορές ... είναι δυνατόν να κλείνεται κανείς τόσο πολύ στον κόσμο του ; και πως γεφυρώνονται τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους κόσμοι ; είμαστε καταδικασμένοι να φτιάχνουμε τα δικά μας γκέτο με ανθρώπους που έχουν παρόμοιες με μας απόψεις και να αποκλείουμε όλους τους άλλους ; και τι μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο όταν "όλοι οι άλλοι" είναι η συντριπτική πλειονότητα ;

2007-04-06T09:54:00.000-07:00

Η μεγάλη παρασκευή σήμερα και η μεγάλη παρασκευή πέρσι , ανακύκλωση . Οι μέρες έχουν την τάση να επαναλαμβάνονται . Ξύπνημα αργά , βόλτα και σπίτι όπου οι γονείς μου είναι έτοιμοι για την εκκλησία . Από την τηλεόραση ακούγονται πεταχτά κάτι ύμνοι . Το ίδιο άρωμα της μαμάς , οι ίδιες ετοιμασίες , οι ίδιες κουβέντες . Φεύγουν και μένω μόνος μου σπίτι . Βαριεστημένα τρώω κουλουράκια και μένω να κοιτάζω την οθόνη . Δεν έπρεπε να είμαι εδώ . Τουλάχιστον έχει ησυχία . Τουλάχιστον δεν έχει πανελλήνιες και δεν πέφτει αναπάντητη απ'τον Ν. Δεν θα τα φτιάξει με τον Π. , χώρισαν . Ένας χρόνος έχει περάσει κι εξακολουθώ να είμαι κάτι που έχω ξεχάσει .

2007-04-05T05:53:00.000-07:00

είμαστε μειονότητα και ποιοι ακριβώς είμαστε "εμείς" ;
Είδα χθές τον Kinsey και μου δημιουργήθηκαν πολλές σκέψεις . Βασικά είδα ότι το να μιλάει κανείς ανοιχτά για το σεξ και γενικότερα για τη σεξουαλικότητα εξακολουθεί (αν και σε κάπως μικρότερο βαθμό) να ενοχλεί , όσο ενοχλούσε πριν 40 και βάλε χρόνια . Οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να μιλήσουν για το σεξ σε ουσιαστικό επίπεδο , απενοχοποιημένα , ενώ ακόμη προτάσσουν ηλιθιωδώς συστήματα ψευδοηθικής . Η άγνοια βασιλεύει , για το σώμα μας και την ψυχή μας . Η ταινία αυτή επιβεβαίωσε τη θεωρία που είχα αρχίσει να εμπεδώνω στο μυαλό μου απο κάποιες πρόσφατες εμπειρίες μου : η σεξουαλικότητα είναι η πηγή του είναι μας , απο εκεί ξεκινάνε κι εκεί τελειώνουν όλα . Η πορεία προς την ανακάλυψη της σεξουαλικότητας είναι πορεία προς την αυτογνωσία . Η άγνοια για κάτι τόσο βασικό είναι καταστροφική για το άτομο . Επιβεβαίωσε επίσης τις αντιλήψεις που είχα σχηματίσει έχοντας διαβάσει λίγο έστω queer theory , η σεξουαλικότητα μπορεί να πάρει άπειρες μορφές και εκφράσεις , είναι τόσες οι μορφές σεξουαλικότητας όσοι είναι και οι άνθρωποι . Κι όμως οπως έλεγε ο ίδιος ο Kinsey απ'όλο αυτό το σύνολο των κοινωνικών πρακτικών μόνο ένα μικρό κομμάτι είναι δεκτό απ'την κοινωνία ως το "κανονικό" . Δεν μπορούμε φυσικά να πούμε σήμερα πως η ίδια αντίληψη περι κανονικότητας παραμένει ίδια απο τα χρόνια του Kinsey . Ο γάμος έχει κάπως χάσει την αξία του . Αυτό δεν σημαίνει όμως πως οι ετεροσεξιστικές νόρμες δεν επιβάλλονται ακόμη . Το πεδίο είναι ακόμα πολύ περιορισμένο .
Και για να μην πολυλογώ έρχομαι στο βασικό μου προβληματισμό .
Η επιστημονική έρευνα του Κinsey σήκωσε θύελλα αντιδράσεων γιατί μίλησε απενοχοποιημένα γενικώς . Μίλησε για όλες τις σεξουαλικές πρακτικές με τρόπο αντικειμενικό και χωρίς ηθικούς μανδύες . Δεν ήταν μόνο οι αναφορές του στην ομοφυλοφιλία που ενόχλησαν αλλά και οι αναφορές για τις ετεροφυλοφιλικές σεξουαλικές πρακτικές . Ο λόγος ουσιαστικά για τις μη νόμιμες-μη κανονικές πρακτικές είναι που ενόχλησε , λόγος που ερχόταν σε σύγκρουση με τη συμβατή σεξουαλικότητα . Οι μη νόμιμες αυτές πρακτικές λοιπόν εφαρμόζονται (στα κρυφά) απο την πλειόνοτητα των ανθρώπων . Μια απ'αυτές τις πρακτικές είναι και η ομοφυλοφιλία . Και σκέφτομαι λοιπόν εγώ έχοντας αυτά τα δεδομένα : μια γυναίκα που της αρέσει να έχει ενεργητικό ρόλο μ'έναν άνδρα σύντροφο εντάσσεται στα πλαίσια της σεξουαλικής "νομιμότητας" ; Είναι μια τέτοια γυναίκα στρειτ ; ή είναι γκει ; η μήπως δεν είναι τίποτα απο τα δυο ; και τότε τι είναι ;
Είναι αρκετός ένας διαχωρισμός στρειτ-γκέι , με τους μεν να είναι πλειονότητα και τους δε να είναι (παρεκκλίνουσα) μειονότητα ; Ή μήπως είναι εξαιρετικά απλουστευτικός και παγιδευτικός επικεντρώνοντας μόνο σε μια σεξουαλική πρακτική ; Είναι στόχος μας μόνο να χωρέσουμε την ομοφυλοφιλία στη συμβατή σεξουαλικότητα; ή μήπως είναι προτιμότερο να ανατρέψουμε ολοκληρωτικά τη συμβατή σεξουαλικότητα , νομιμοποιώντας κάθε συνεναιτική και ελεύθερη σεξουαλική πράξη ;
Η απελευθέρωση της σεξουαλικότας θα σημάνει γενική απελευθέρωση και αποδέσμευση για το άτομο . Δεν είναι τυχαίο ότι οι κοινότητες ομοφυλόφιλων είναι παντού και πάντα πιο προοδευτικές και ανοιχτές στο νέο , πιο κοντά στην πνευματική καλλιέργεια , δεν είναι θέμα "γονιδιακής υπερόχης" , έιναι απλά άνθρωποι που είδαν κατάματα το ποιοι είναι και το αποδέχτηκαν . Η μάχη για την απελευθέρωση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας απο οποιαδήποτε εξουσία είναι μάχη για την απελευθέρωση του ανθρώπου . Και μας αφορά όλους .

2007-04-05T03:52:00.000-07:00

Αυτόχειρας, κρατούμενος, ετών 15

και γράφονται πόστ , που το παίζουμε όλοι ευαίσθητοι , γράφονται μόνο πόστ όμως ,ελάχιστες αναφορές στον τύπο , ελάχιστα άρθρα ή ρεπορτάζ να το παίζουμε ευαίσθητοι , κρίμα χάνεται κι ελπίδα κάποτε να γίνουμε κι ευαίσθητοι . γιατί ήταν πολωνάκι , ήταν ξένος , δεν μας νοιάζει τι έπαθε ένα ακόμη πρεζάκι στις φυλακές ... δεν μας νοιάζει , το βράδυ θα δούμε πάλι τηλεόραση , οι άνθρωποι θα γελάνε σε λαμπερά πλατό και όλα τα προβληματά τους θα τα χουν λυμένα , τα πολωνάκια δεν θα υπάρχουν εκεί κι έτσι κι αν πεθάνουν δεν θα το καταλάβουμε ... fuck
καλή σταύρωση